Salam…
Crita arini, 6/11/08, skrg 8.45 pg.. aku tbngun dan mmg aku bgn dgn niat nk bgn utk setadi InsyaAllah..tapi suma org tido lagi..aku sorg kontang-kanting di ruang tamu umah..aiii…bosan gak ni..aku pun duk la tmenung di meja di ruang tamu ni…mata mlilau tgk kiri kanan kot2 ada pa2 yg bleh aku buat main..tgk kanan, hah! Ada surat dari TNB kpd tuan umah, NOTIS PEMOTONGAN BEKALAN ELEKTRIK!!! Wahahaha…ni kerja gila…kena bayar sblum 11/11/08..aiii….sapa la yg jaga bab2 byr api air ni…huhuhu.. aku pun lipat balik surat 2 msuk dlm smpul…mata mlilau lagi…hah!!! Ada enset la, sapa pya ni ek, lawa plak 2…usha la jap…aku pun amik la, bukak, belek2…tba2 aku TERBACA satu msg brbunyi “Frenship isn’t how u 4get bt how u 4give, nthow u listen bt how u undrstn, nt how u c bt how u feel, nt how u let go but how u hold on..” indah gak madah ayat ni…aku pun tgk la sapakah pngarang bait2 puisi ni..oh, nmanya mcm prnh ku dgr, tp dimana ya…huhuhu…alangkah indah dan gmbra hati aku kalu aku pun dapat msg sbegini, dr pngarang yg sama…xprnh skali pun pngarang ni trniat antar msg bgini pd aku…tp apakan daya, kawan aku cuma ksunyian yg berpnjangan, ksorgn seluruh masa, pengasingan diri dlm bilik adalah teman aku dulu, kini, selamanya…dan aku xbleh paksa dan mmaksa sesiapa pun kasi aku msg yg brbntuk sdemikian, yg aku amat2 gmbra jika mnerimanya,lbeh2 lagi dr kwn2ku, kwn baekku, bahkan bagai donia ni aku yg pya, jika nak dgmbarkan kgmbiraan yg InsyaAllah aku dapat jika suatu hari ada msg dr kwn baekku yg sdemikian…xpala,beri aku sedikit ruang ktenangan dr mmikirkan hal ini…guten nachtauch,tschϋs!
Tidak Punya Kasut Baru
10 years ago
.jpg)
komen la sapa2 nak komen weii...
ReplyDelete